Try these keywords: happy, success, awesome

درمان هایرجدید آمبولی و DVT

تازه های درمانی لخته خون در اندام ها و آمبولی ریه

·       در حالت معمولی لخته های کوچک شکل می گیرند و حل میشوند.

·       FDA استفاده از آپیکسابن Apixaban که یک مهار کننده فاکتور 10 فعال است رو برای درمان آمبولی ریه و لخته در ورید ها و همچنین کاهش احتمال این بر گشت بیماری ها را صادر کرده است. این دارو احتمال برگشت بیماری های لخته ای را نسبت به وارفارین و هپارین کم وزن 16% کاهش می دهد.

·       در صورتی که علتی برای بیماری لخته ای پیدا نشود تست های افزایش احتمال لخته باید انجام شود. آنتی ترومبین 3؛ پروتئین C , S ؛ لوپوس آنتی کواگولانت ، هموسیستئن اوری ، نئوپلاسم پنهان ، و بیماری های رماتیسمی بافت نرم باید بررسی شوند.

·       اکوی مری ممکن است آمبولی مرکزی را نشان دهد.

·       ترومبولیزیز در مواردی که آمبولی ریه با افت فشار خون کمتر از 90 میلی متر جیوه وریسک خونریزی زیادی ندارند و یا آنهایی که ممکن است دچار افت فشار خون شوند و شانس خونریزی کمی داشته باشند.

·       دومین علت بعد از مرگ ناگهانی قلبی ، آمبولی شدید ریوی عامل دوم مرگ ناگهانی است.

·       اگردرمان نشوند در یک سوم موارد لخته خون مجدد عامل مرگ آنهایی است که حمله اول را با سلامت گذرانده اند.

·       آمبولی شدید ریه معمولا باعث گشادی ریه درگیر میشوند. اگر آمبولی مزمن باشد عروق اکسنتریک شده و با دیواره عروق مرتبط میشود و قطر شریان را بیشتر از 50% کاهشمیدهد و شواهد کانالیزه شدن مجدد در لخته دیده میشود .

·       آمبولی ماسیو ریه وقتی هر دو شریان ریوی در گیر و یا باعث اختلال همودیانمیک بشوند ، تعریف میشوند.

·       مطالعات آتوپسی نشان می دهد که برخی مریض ها مدت ها علائم رو نشان میداند و مورد توجه قرارنمیگرفته.

·       آمبولی در واقع یه عارضه DVTاست.

·       با وجود سی تی اسکن مولتی دتکتر آنژیوگرافی شریان ریوی کمتر استفاده میشود.

·       هیپوکسی در بسیاری از آمبولی ها دیده می شود ولی نه در همه. آمبولی موجب افزایشرفشار خون ریوی میشود . با شروع  ضد انعقاد ها آب شدن آمبولی در دو هفته اول شروع میشود و در عکس های قفسه صدری برای ماها و سالها ممکن است بماند. اگر لخته خون از بین نرود ، افزایش فشار شریان ریوی مزمن اتفاق می افتد.

·       معمولا لخته در ورید های عمقی اندام تحتانی نشاط می گیرند ، گرچه ممکن است از ورید های اندام فوقانی و پلویک ، کلیوی و یا از قلب راست منشا بگرید.

·       بیماران ایدزی شانس این بیماری ها را تا 40% بیشتر می کند.

·       موتاسیون فاکتور 5 لیدن شایع ترین علت افزایش انعقاد پذری است . باعث مقاومت به پروتئین C میشود. بقیه علت 10% از لخته های فامیلی هستند.

·       عوامل ایجاد کننده ، بی حرکتی ، جراحی و تروما، حاملگی، قرص ضد حاملگی ، بدخیمی ، بیماری های شدید داخلی ، می باشد.

·       آمبولی ریه در 80% موارد DVT وجود دارد. گرچه بیشتر از نیمی از بیماران بی علامت هستند. آمبولی ریه سومین عامل مرگ و میر بیماران بستری است. در اتوپسی 70% بیمارانی که در بیمارستان فوت کرده اند آمبولی ریه دیده میشود. یک هفته بستری بدون حرکت در بیمارستان موجب میشود 10% از بیماران مبتلا به DVT شوند. 30% از کل بیماران بستری در بخش مراقبت های ویژه و حدود 25% از بیماران ریوی بستری که بیشتر از سه روز استراحت در تخت داشته باشند حدود 30% آنهایی که در CCU بستری هستند بعلت سکته قلبی و 48% از آنهایی که جراحی عروق کرونر انجام داده اند ، مبتلا به DVT  میشوند.

·       احتمال مرگ و میر در مردان بیشتر است.

·       5 روز پس از شروع درمان 36% از منطقه درگیر حل میشود، بعد از 2 هفته 52% از منطقه درگیر حل میشود ، بعد از 3 ماه 73% از منطقه درگیر حل میشود. مرگ و میر در افراد ی که بیکاری اشان شناخته نمی شود 30% است.

·       تقریبا 17% از بیمارانی که دوباره مبتلا به آمبولی ریه میشوند DVT در قسمت پروگزمال اندام تحتانی داشته اند.

·       در درصد کمی از بیماران لخته از بین نمی رود و فرد مبتلا به بیماری مزمن شده که نتیجه آن افزایش فشار ریوی است.

·       در یک مطالعه افزایش بیشتراز 500 Ng/L BNP بطور مستقل با آمبولی مرکزی ریوی همراه بوده است.

·       مرگ و میر یه آمبولی ماسیو 30 تا 60% است. اغلب این مرگ و میر ها در یک تا دو ساعت اول رخ می دهد.

·       آمبولی غیر ماسیو نزدیک به 95% از بیماران را تشکیل می دهد. احتمال رخ دادن دوباره آمبولی ریه در شش اول 5% و در ده سال 30% میباشد

·       اغلب بیماران با علائم کلاسیک مراجعه نمی کنند و برخی با علائم غیر اختصاصی برای هفته خود را نشان می دهند. اغلب بیماران با آمبولی ریه علائم مشخصی ندارند. و بسیاری از بیماران با DVT مبتلا به آمبولی ریه در عدم وجود علائم آن هستند. در بیماران سیکل سل درد قفسه صدری اغلب علامت بیماری است.،

·       در صورت تب بالای 39,5 باید بدنبال علت دیگری گذشت

·       وجود در قفسه سینه پلورتیک در 80% موارد گزارش شده و احنمالا ناشی از یک آمبولی محیطی است. آمبولی مرکزی یک ریسک برای مرگ و میر است.

·       در 10% از بیماران با آمبولی محیطی انفارکشن پارانشیم ریه دیده میشود. این بیماران با علامت درد پلورتیک قفسه صدری ، تنگی نفس و هموپتزی مراجعه می کنند. اگر انفارکتوس پارانشیم ریه رخ ندهد درد قفسه سینه وجود نخواهد داشت و تاکی کاردی و تاکیپنه اغلب دیده میشود.

·       دیدایمر منفی در بیماران با احتمال آمبولی پایین آمبولی را رد می کند.

·       ولز اسکور. علایم و نشانه بالینی DVT  3 نمره . آمبولی ریه اولین تشخیص باشدک: هیچ تشخیص دیگری بهتر از آمبولی بیماری را توضیح نمی دهد ، 3 نمره. ضربان قلب بالاتر از 100 1.5نمره . بی حرکتی یا جراحی در چهار هفته اخیر یک و نیم نمره، سابقه آمبولی ریه یا DVT یک و نیم نمره، هموپتزیز ، یک ، وجود بدخیمی و یا درمان آن در 6 ماه گذشته یک نمره

·       ارزش دی دایمر بیشتر در جوان هاست. ولی در بیماران بابای 80 سال، کسانیکه سرطان داشته باشند و یا در بیمارستان بستری باشند و یا حامله باشند و در کودکان ارزشش زیر سوال است .

·       در صورتی که احتمال آمبولی بالاست نباید دی دایمر را تست کرد.

·       Ischemic-modified Albumin شاید تست بهتری از دی دایمر باشد.

·       هیپوکسی بهیچ وجه کمکی به تشخیص آمبولی ریه نمی کند و حتی ممکن است در سایر بیماری های ریوی بیشتر و با شدت بیشتری دیده شود.اما در بیمارانی که احتمال آمبولی بالاست و بیماری های دیگر کم محتمل اند ، مثل بعد از جراحی ارتوپدی، هیپوکسی ارزش پیش بینی کننده مثبتی دارد.

·       در بیشتر از 50% موارداز آمبولی متوسط و بزرگ تروپونین بالا می رود.همراه است با افزایش لود روی بطن راست و در بیماران با افزایش آن همراه با 4 برابر مرگ و میر.  افزایش pro-BNP همراه است با افزایش شانس مرگ و میر.

·       گرچه با استفاده از سی تی آنژیو گرافی تشخیص آمبولی بیشتر شده اما مرگ و میر ناشی از آن فقط کمی افت داشته است و این نشان دهنده کم اهمیت بودن آمبولی های کوچک است.

·       Nephrogenic systemic fibrosis or nephrogenic fibrosing dermatopathy در افرادی که نارسایی خفیف تا قوی کلیوی دارند و گادولینیوم بعنوان کنتراست در MRI بکارمی رود بوقوع می پیوندد. MRI  در تشخیص آمبولی سابسگمنتال نا کافی است.

·       در صورت نارسایی بطن راست مرگ و میر 10%میشود و احتمالا آمبولی ماسیو و ساب ماسیو میباشد.حساسیت این تست توسط اکو کاریوگرافی 50% می باشد و منفی پیش بینی کننده 88% میباشد. در مطالعه ای نشان داده شد که اغلب افرادی که بزرگی بطن راست داشتند آمبولی مرکزی وجود داشته و اگر منفی بوده و فرد آمبولی داشته اغلب محیطی بوده است.

·       چنانچه سونوگرافی داپلرمنفی بود باین معنی نیست که DVT صدرصد منتفی است. در دو سوم بیماران با آمبولی ریوی نمی توان منشا DVT  رو مشخص کرد. بنابراین داپلر منفی نمی تواند احتمال آمبول ریه را کم کند.

·       به محض شک به لخته در پا یا آمبولی ریه باید ضد انعقاد را شروع کرد.این درمان مرگ و میر 30% رو به 10% کاهش می دهد.

·       برای آمبولی حاد هپارین کم وزن و یا فونداپارینوکس ارجح است. یکبار در روز هپارین کم وزن بر دوبار در روز ارجح است.

·       وارفارین در زمان تشخیص شروع می شود و هپارین و یا فونداپارینوکس همزمان استفاده میشود تا اینکه INR بین 2 تا 3 و حداقل پنج روز از درمان وارفارین گذشته باشد. علت نیم عمر کوتاه پروتئین  و S  نسبت به فاکتور 2 میباشد.

·       حتی در بیمارانی که آنتی گواکولانت کامل استفاده میشود DVT  و آمبولی ریه غالبا دوباره اتفاق می افتد.

·       احتمال آمبولی ریه در بیماران مبتلا به DVT با لخته غیر شناور 3% و با لخته شناور 13% و در بیماران مبتلا به آمبولی با لخته غیر شناور 11% ، و بیماران با آمبولی با لخته شناور در ونوگرام 39% میباشد.

·       سطح ضد لخته در مورد هپارین تقریبا معادل سطح خونی 0.2-0.4واحد با تیتر پروتامین سولفات و 0.3-0.6با تیتر آنتی فاکتور X میباشد.

·       ریواروباکسان برای درمان بیماری های لخته خون امروزه بکار می رود و میزان اتفاق مجدد این بیماری ها را کم می کند. استفاده این دارو در بیماران پیر و بیماران با نارسائی کلیوی همراه با کاهش خونریزی است .

·       آپیکسابان همراه است با کاهش بیماری مجدد بیماری های لخته و مرگ و میر ناشی از آنها میباشد.

·       دابی گاتران هم داروی دیگر برای درمان این بیماری ها است.

·       ادوکسابان ، میزان بیماری مجدد در این بیمارانی که این دارو را استفاده می کنند کمتر است.

·       استفاده از هپارین کم وزن و فونداپارینوکس بر هپارین معمولی ارجح است.

·       در صورتی که آمبولی برای اولین بار رخ دهد و علتش بی حرکتی، جراحی، تروما باشد بیمار باید 3 ماه درمان دریافت کند

·       در صورتی که علت معلوم نباشد ، ابتدا سه ماه درمان و سپس بررسی بیمار برای اینکه درمان ادامه پیدا کند یا نه

·       بیماران با اولین بار بیماری لخته ای دارند و خطر خونریزی کم تا متوسط می باشد باید درمان طولانی مدت و اگر احتمال خونریزی بالا باشد درمان کوتاه حداقل سه ماه داشته باشند.

·       این موضوع در مورد دومین بیماری لخته بدون علت هم صادق است.

·       افرادی که آمبولی دارند و عوامل خونی ارثی انعقادی ، ترومبوفیلی دارند باید روی درمان بلند مدت باشند.

·       بیماران سرطانی که مبتلا به این بیماری می شوند توصیه میشود که بر روی آنتی گولانت بمدت طولانی دریافت کنند چرا که سرطان مستعد می کند این بیماری دومرتبه اتفاق بیوفتد. در بیماران سرطانی بهتر است از هپارین با مولوکول کوچک استفاده شود. گرچه برخی بیماران ترجیح می دهند برای اجتناب از تزریق که وارپارین استفاده کنند.

·       در مواردی که بیمار اخیرا جراحی کرده ، سکته مغزی بعلت خونریزی داشته اند و یا خونریزی فعال داشته باشند. بیمارانی که آمبولی ماسیو داشته اند و در صورت وقوع مجدد آمبولی می تواند مر گ آور باشد ، و بیماران که لخته های مکرر داشته اند علیرغم گرفتن آنتی گواکولانت ، باید فیلتر در IVCاستفاده شود. در مواردی که آنتی گواگولاشن موقت لازم است می توان از قیلتر قابل برداشت استفاده کرد.

نوشتن دیدگاه


تصویر امنیتی
تصویر امنیتی جدید

اطلاعات تماس

  • آدرس : تهران,میدان ونک؛ خیابان ملاصدرا؛ خیابان شیخ بهایی جنوبی، بن بست نصرتی، پلاک 4 طبقه سوم، واحد 12
  • پست الکترونیک : این آدرس ایمیل توسط spambots حفاظت می شود. برای دیدن شما نیاز به جاوا اسکریپت دارید
  • تلفن تماس : 88050421
  • موبایل 09029120011