بیماری های ریه

برونکوسکوپی با تکنیک سونوگرافی
ندول های ریوی
ندول های متعدد ریوی
بررسی ندول
سرطان ریه
متاستاز های سرطانی به ریه
سارکوئیدوز
درمان سارکوئیدوز
فیبروز( خشک و ضخیم شدگی ریه)
درمان بیماری فیبروز ریه
تنگی نفس و آسم. تشخیص آسم
درمان آسم کودکان و بزرگسالان
تنگی نفس در کار.آسم شغلی
آسم سخت
آسپرین؛ ورزش و آسم
آسم (اکتسابی) با مواد محرک
تنگی نفس و آسم کودکان
درمان آسم کودکان
خلاصه ای بر آسم
COPD؛ آمفیزم و برونشیت مزمن
آمفیزم؛ برونشیت و فشار ریوی
آمفیزم؛برونشیت و تهویه
پیش بینی مرگ و میر
تست ورزش قلبی -تنفسی
اسیلومتری .....IOS
فشار دمی و بازدمی عمیق
مروری بر تست های ریوی 1
بیماری های اطراف پرده ریه
پلورال افیوژن(ریه آب آورده)
تجمع مایع چرب اطراف ریه
آمپئم؛عفونت پرده ریه
کشیدن آب ریه با لوله سلدینجر
پلورال افیوژن کلسترولی
پلورال افیوژن ائوزینوفیلیک
پلورال افیوژن سلی
برونشکتازی
درمان برونشکتازی
آسپرژیلوزیز( عفونت قارچی)
آسپرژیلوس ریوی حساسیتی
بیماریهای غیر ریوی جالب
هپارین
نوروفیبروماتوزیز
سندرم برگر
نیتروفرانتئین و پنومونی حساسیتی
بیماری التهابی ربه حساس
آمبولی ریه
مشکلات همراه با آمبولی ریه
آمبولیک....مشکلات
نقش لاواژ در شناخت بیمار یها
اسکلرودرمیا و فشار ریوی بالا
بیمار یهای شبیه به سل
نقص ایمنی و عفو نت مکرر ریه
اختلالا ت خواب
تهویه مصنوعی فشار مثبت
تنگی نای
توده های (بین دو ریه)مدیاستن
سیلیکوزیز؛ بیماری شغلی
عوارض ریوی روماتیسم مفصلی
عوارض ریوی متوترکسیت
عوارض ریوی لوپوس
تهویه فشار مثبت
Non Specific IP, فیبروز ریوی 2
عکس رادیوگرافی
چند مثال از بیماریهای ریوی
آمیلوئیدوز
نمونه ای از تست قلبی -تنفسی
سندوم کوشینگ
آمبولی چربی
پیوند ریه
یک نمونه از بیماری بسیار نادر
عکس ها
اپیتلويید همانژیو اپیتلیوما
پلی میوزیت و درماتومایوزیت
عکس 2
بررسی ندول های ریه 2
کیفو اسکلیوزیز
چاقی و بیماری ریوی
ونتیلاسیون تهاجمی
برونشیولیت
بیماری BOOPو برونشیولیت ها
اسپری های تنفسی
کاربرد اسپری ها
تحقیقات در فیبروز ریه
آزیترومایسین و آسم
انسداد فیکس راههای هوائی فوقانی و Vocal cord dysfunction
نکات درمانی لخته در ریه
تست ورزشی
ریه شیمیائی
مشاوره ریه قبل از عمل
پنوموتوراکس
آسم و حاملگی
بیماری های لخته خون در حاملگی
تست های احتمال لخته
مروری بر درمان سرطان ریه
خلاصه ای بر سرطان ریه
NSIP؛ فیبروز ریوی سلولی
علل سرفه
خلاصه ای بر برونشیولیت
درمان های جدید آمبولی و DVT
مروری بر آسم
تومور التهابی میوفیبروبلاستیک
پاتولوژی سرطان ریه
مشکلات همراه با لخته
آسم و برونشیت پاتولوژی
لخته در ریه
مایع جرب در فضای اطراف ریه
آسم کودکان و درمان
اسپری های کورتونی و عوارض آن
لخته ریه در حاملگی
آلتهاب ناشی از دارو
چرک در اطراف ریه
سرطانی ریه چقدر زندگی می کنند
بوپ
پروکلسیتونین
پنومونی ناشی از برگشت غذا
تومور فیبروزی در ریه ...
تومور کارسینوييد
مسایل حواشی آمبولی ریه
تهویه ریه و مود های مختلف
فیزیولوژی راههای هوايی
زجر تنفسی
افزایش فشار ریوی در بیماری بینابینی
پاتوبیوبیولوژی انسداد راههای هوايی
علل سرفه های طولانی
بوپ و بیماری های مشابه

درمان سارکوئیدوز

درمان سارکوئیدوز

اغلب بیماران با سارکوئیدوز ریوی نیازی به درمان ندارند. آنهائی که بیماری شدیدی دارند اما درمان به هدف کاهش درگیری ریه و فیبروز می باشد. استروئید ها برای کاهش علائم و کاهش خراب شدگی ریه بکار می روند. اگر چه آنها بیماری را درمان نمی کنند. معمولا 12 ماه استفاده می شوند. قبل از درمان تست عملکرد ریه؛ اکو قلب و HRCT گرفته می شود. گرانولوم های سارکوئیدی میتوانندبا استروئید حل شوند بدون اینکه اسکار بجا بگذارند. استروئیدها علائم بیماری را بهبود مبخشند و علائم رادیولوژیک بیماری بهتر می شود. ولی باید توجه کرد که 60 تا 80 درصد از بیماران مرحله 1 بیماری و 50 % از بیماران با مرحله 2 بیماری و 30 %  از بیماران مرحله 3 بیماری خود بخود بهبود میابند. به هرحال استروئیدها علائم و نشانهای ریوی را بهبود می بخشند.

اندیکاسیون های شروع استروئید:

   1. علائم تنفسی مثل سرفه؛ تنگی نفس؛ درد ققسه صدری و هموپتزی
   2.  کاهش TLC  بمیزان 10% یا بیشتر ؛ کاهش FVC  15% یا بیشتر ؛ :کاهش DLCO20% یا بیشتر؛ کاهش اکسیژن ساچوریشن بمیزان 4% با 6 دقیقه قذم زدن
   3.  تغییرات پیشرونده در عکس رادیو گرافی
   4. در صورتیکه FEV1  زیر 70% باشد یا DLCOزیر 60% باشد و SPO2زیر 90% باشد

اینها درمان لازم ندارند

1.  بیماران بدون علامت مرحله 1

2.  بیماران بدون علامت مرحله 2 و تست غیر طبیعی ریوی خفیف . اگر در ظرف 3 تا 6 ماه تست ها و علائم رادیوگرافی بدتر شد آنگاه درمان شروع می شود

3.  بیماران بی علائم مرحله 3. هرچند فقط 30% از این ها بهبود خود بخودی نشان می دهند.

سارکوئیدوز خارج ریوی:

درگیری قلب ؛ کلیه؛ هیپر کلسمی؛ آعصاب و چشم حتی بدون علائم باید درمان بگیرند.

دوز ابتدائی پردنیزلون 0.3-0.6 mg/kgاست. معمولا 20-40 mg. این دوز تا 6 هفته ادامه مییابد. اگر علائم بهتر شده یا ثابت مانده تا 10-5 mg از دوز استروئید هر یک یا ذو ماه کم می شود. معمولا به 10 تا 20 mg. اگر علائم و نشانه ها بهبود نیافت دوز اولیه را 6 هفته دیگر ادامه می دهیم.

دوز نکهدارنده بین 10 تا 20 mg  تعیین میشود و بیمار هر 6 هفته مورد بررسی قرار می کیرد. اغلب بیماران یک سال درمان نیاز دارند.

راه دیگر کم عارضه تر پردنیزولون 40 mg  یکروز در میان است برای 3 ماه. سپس هر سه ماه 5 تا 10mg  از دوز کم میشود تا دوره کامل یک سال.

علائم بهبودی: بهبودی علائم مثل تنگی نفس ؛ دردقفسه صدری و خستگی

بهبود غلائم رادیولوژیک

بهبود TLC,  FVC  10-15%بهبودی 20% DLCO بهبودی 4%SPO2 ؛یا    A-a O2 گرادیانت 4mmhg

نشانه شکست درمان: کاهش 10 % FVC , TLC؛ بد تر شدن سایه های ریه یا بدتر شدن فاکتور تبادل گازی. دنبال کردن   ACE گرجه در 60%  بیماران سارکوئیدوز بالا می رود ارزش چندانی در پیگیری بیماران سارکوئیدی ندارد. معمولا 3 تا 6 ماه درمان ادامه می یابد. ولی رلاپس بدنبال اتمام درمان معمولا دیده می شود. در نتیجه درمان ایده ال یک سال می باشد. در صورت رلاپس دوز پردنیزولون با ید افزایش یابد و یا حتی در صورت عدم پاسخ به دوز اولیه 20mg   برگردد.

جهت جلو گیری از پوکی استخوان ؛ آلندرونیک موثر است. ولی بعلت تولید ویتامین D در گرانولوم ها و خطر هیپرکلسمی جلوگیری از پوکی استخوان در این بیماران پیچیده است. باید ابتدا ویتامین Dرا در سرم اندازه گیری گرفت و اگر پائین باشد ویتامین را باید تجویز کرد و و در ضمن سطح کلسیم در خون و ادرار باید مانیتور کرد.

دلایلی که داروهای جایگزین باید استفاده شود.

1.  پیشرفت بیماری علیرغم دریافت 20mg  پردنیزولون برای سه ماه

2.  عوارض پردنیزولون

3.  اگر بیمار نتواند دوزی کمتر از 15mg پردنیزلون جهت کنترل بیماری استفاده کند.

اسپری کورتون های هم شاید موثر باشد. برخی برای سرفه ؛ مرحله یک و دو سارکوئیدوز ؛ جای دوزهای پائین پردنیزولون (mg 5-10 ).

الف: متوترکسید: بیماران با سارکوئیدوز ریوی 40-60% به این دارو جواب میدهند. قبل از استفاده از این دارو باید ابتدا آزمایشات CBC,Albumin, Creatinine,  LFT, HBs Ag, Anti-HBs , anti-HCVانجام شود. در صورت ابتلای بیماری کبدی یا هپاتیت متوترکسید نباید داده شود. دفع کراتینین کمتر 30 هم یکی از این موارد است. این دارو در حاملگی ممنوعیت دارد. دوز ابتدا 7.5mg   در هفته است. در هر 2 هفته 2.5 mgافزایش می یابد تا اینکه دوز به 10 تا 15 mg  در هفته برسد. این دارو باید 6 ماه ادامه یابد. اسید فولیک 1mg  در روز باید داده شود جهت جلوگیری میلو ساپریشن. همچنین CBC هر 4 تا 8 هفته باید انجام شود. LFTهر 4 هفته باید انجام شود برای سه ماه اول و سپس هر دو ماه. پس از 2 سال برخی بیوپسی کبد را توصیه می کنند.  شایعترین عارضه متوترکسید فیبروز کبد است. ( 10% از آنهائی که دوزی بیشتر از 5 گرم دریافت کرده اند ) . لکوپنی و فیبروز ریه هم جز این عوارض است.

اگر LFT  بهم بخورد باید بیوپسی انجام شود. 10% آنهائی که موترکیسد بیش از 2 سال می گیرند دچار توکسیسیتی می شوند.

فیبروز ریه بصورت تنگی نفس ؛ تب؛ سرفه ؛ در روز ها و هفته های اول شروع متوترکسید ظاهر می شود. اگر ائوزینوفیل زیاد شود یعلت متوترکسید است. در ریه Centrilobular nodules, GGOs, reticular opacitiesدیده می شود. بهبود بعد از قطع دارو بدست می آید.

آستفاده از متوترکسید مزمن ممکن است باعث سرطان خون شود.

ب. آزوتیوپرین: غالبا با پردنیزولون داده می شود. اگر متوترکسید نتواند استفاده شود این دارو استفاده میشود. دوز 2 mg/kg  میباشد. برخی تست آنزیم TPMTرا قبل از شروع این دارو انجام می دهند. گرچه این تست لزومی ندارد. قبل از شروع دارو باید Albumin, LFT, Creatinine, CBC  انجام شود. این دارو نباید در حاملگی داده شود( تراتوژن) . ابتدا 50 داده می شود و سپس هر 2-3 هفته 25mg  افزایش میابد. ماکزیمم دوز 200mg  است. اگر عملکرد کلیه کاهش یابد در این صورت دوز دارو را باید کم کرد. اگر گلبولهای سفید به زیر 4000 برسد دوز دارو باید کم شود. CBC  هر هفته در شروع دارو باید انجام شود. LFTهر 2 ماه باید چک شود.  شایعترین عوارض تهوع ؛ استفراغ؛ تب ؛ خستگی و اسهال می باشد. دارو با غذا بهتر است داده شود. 

خلاصه سارکوئیدوز:

شایع ترین یافته در سارکوئیدوز کاهش  DLCOاست. پاترین رستریکتیو هم در صورت درگیری ریه بیشتر دیده می شود. تست ورزشی قلبی –تنفسی می تواند ما را کمک کند چرا که عدم افزایش ضربان قلب در دقیقه اول پارامتر مهمی درحدس میزان درگیری قلبی و مرگ ومیر بیماران دارد. همه بیماران باید سالانه یک ECG بگیرند. داروهای ضد ااتهابی برای درد عضلات و مفاصل مفید است. استروئید قطره ای می تواند در درمان درگیری چشم بکار رود. اسپری های استروئیدی هم دردرمان درگیری برونکیال بکار می رود.

در چگونگی ظهور این بیماری نفش سلولهای T مهم است و افزایش فعالیت CD4 و IL2 در محل ضایه دیده شده است. همچنین افزایش CD4/CD8 در لاواژ این بیماران دیده می شود. تعداد سلولهای Th1 و TNF هم در شکل گیری بیماری نقش دارند. شواهدی دال بر افزایش فعالیت سلولهای B  هم وجود دارد. تعداد سلولهای شناسائی و گزارش دهنده( APC) در محل درگیری هم مشاهده شده است.  سلولهای Th17 در شکل گیری بیماری نقش دارد.

شیوع بیماری در آمریکائی-افریقائی ها ده برابر سفید پوستان آمریکائی است. در سوئد هم شیوع بالا گزارش شده است. درگیری قلبی شایع ترین علت مرگ این بیماران است. در مردان شیوع بیشتری دارد و در جوانان و میانسالان بیشتر رخ می دهد.

تاکنون هیچ علتی برای این بیماری کشف نشده و هیج علت باکتریائی یا قارچی برای این بیماری کشف نشده است. این بیماری نه بدخیمی است و نه یک بیماری اتوامیون.

افزایش آلکالین فسفاتاز نشانه درگیری کبد است که اهمیت چندانی ندارد.

افزایشACE در 60 % بیماران دیده می شود. ممکن است با حجم گرانولوم های کل بدن تطابق داشته باشد. هیچ ارتباطی به پیش آگهی بیماری ندارد. ممکن است با درمان کاهش یابد. تصمیم درمانی نباید روی میزان ACE گذاشته شود. معلوم نیست جه تستی برای درگیری قلبی مناسب است.

استفاده از PFT , DLCO در برای پیگیری بیماری استفاده می شود. در فقط 15 تا 20 % موارد ضایعه انسدادی دیده می شود. در صورت فقط  درگیری دوطرفه لنف نود های دوطرفه شاید نیازی به بیوپسی نباشد. در مواردی که درمان باید شروع شود باید نمونه بیوپسی وجود داشته باشد.

75% از بیماران فقط پیگیری در کلینیک را بدون درمان نیاز دارند( بجز استفاده از ضد التهاب ها). در حدود 15% به درمان ریوی و 10% به درمان خارج ریوی نیاز مند می شوند. درمان اغلب با دوز 40 میلی در روز شروع شده و کم کم به یک روز در میان تیدیل شده و اکثر بیمارانی که به درمان نیاز پیدا می کنند به 15 میلی یک روز در میان نیاز خواهند داشت. تتراسیکلین برای درمان ضایعات پوستی می تواند بکار رود. فقط کسانی که علائم تنفسی بهمراه عکس رادیوگرافی غیر طبیعی دارند باید مورد درمان قرار گیرند. در صورت بدتر شدن تست های ریوی هم درمان باید شروع شود. استروئید ها ممکن است با بهبودی ضعیف FVC و عکس رادیوگرافیک مراحل 2 و 3 همراه باشند.

مطالعه ای اخیرا نشان داده که قطع درمان به جز در موارد کاهش 15 % اسپیرومتریک همراه با افزایش علائم بالینی و یا در موارد بیماران بدون علامت (مگردر بدتر شدن PFT و عکس رادیوگرافیک با هم)؛ توصیه شده است. در موارد درگیری قلب؛ کبد؛کلیه؛ چشم و اصاب مرکزی درمان سیستمیک کورتونی شروع می شود.

در موارئ اسیج 4 و کاهش FEV1<40% و FVC<50% پیوند ریه توصیه می شود.

بسیاری از بیماران نیازی به درمان ندارند. آنهائی که مراحل پیشرفته ریوی و یا درگیری خارج ریوی بخصوص قلبی و عصبی دارند پیش آکهی بدتری دارند. مهمترین فاکتور تعیین کننده پیش آگهی عکس رادیوگرافی است. تاکید دوباره که استروئید ها جهت کاهش علائم بیماری است ولی روی روند کل بیماری اثری چندانی ندارد. حال اینکه اخیرا مطالعه ای در انگلستان اثر نسبتا مفیدی را برای استروئید ها نشان داد. 


دیدگاه‌ها   

-1 #53 ali sabetpour 1397-05-07 21:07
۵۲: فارسی بنوسید
نقل قول کردن
0 #52 Nahadi 1397-04-25 00:30
Salam man bimariye sarakaidozz daram ata amade Ziba I baese khatar mishe ya na
نقل قول کردن
-1 #51 a 1397-01-02 16:27
۵۰: در صورت RBBBیا AV BLOCK TYPE 2, باید تصور شود که قلب درگیر است و باید درمان شروع شود. همچنین pro BNPرا میشود اندازه گیری کنید . در نهایت نهایتا میشود ام آر ای قلب انجام داد
نقل قول کردن
+3 #50 امیر.د 1396-11-24 02:59
با سلام
من به سارکوئیدوز مبتلا هستم که ریه و کبدمو درگیر کرده.برای برسی قلب به دکتر مراجعه کردم که بعد از نوار قلب و اکو گفت درگیری قلبی نداری.ولی ضربان قلب من در حالت عادی بین ۹۰ تا ۱۱۰ و در هنگام فعایت به سرعت به بالای ۱۲۰ میرسد.همیشه هم ضربان قلب بالا دارم.ممکن است درگیری قلبی داشته باشم و در وکو مشخص نشده باشد.با تشکر
نقل قول کردن
0 #49 alisabet 1396-04-29 19:07
مهسا کریمی: درموارد خاصی باید دارو شروع شود.
نقل قول کردن
+1 #48 alisabet 1396-04-29 16:46
امین: باید ببینمتون
نقل قول کردن
-1 #47 امین یکتا 1396-04-12 02:23
سلام من هم بنا به تشخیص خودم نوع به نوع خاصی از این بیماری مبتلا شدم که فقط بعضی از ناخن هایم درگیر هستند، به صورتی که زیر ناخن هایم تخریب میشود و اثری از اتصال به گوشت و پوست نیست ولی به جای آن نوعی از بافت مرجانی! (چیز دیگری برای تشبیه به ذهنم نرسید!) ایجاد میشود. حال سوالم از جناب دکتر این است که برای درمان این شکل بروز بیماری چه دارویی توصیه می شود؟ البته ابتدا به ساکن تایید کنند که این بیماری سارکوییدوز هست یا نه!
نقل قول کردن
+1 #46 mahsakarami 1396-03-13 14:51
سلام
من مادرم بیماری سارکوئیدوز را دارد و الان میگویند این بیماری به کلیه و کبد و مفاصل آن زده؟ چه کاری برای جلوگیری از پیشرفت بیماری باید انجام بدهیم؟
نقل قول کردن
0 #45 alisabetuk 1395-05-22 21:07
در شرایطی که علت مایع مشخص نباشد بهتر است توراکسکوپی انجام بشه. در مورد بیمار شما احتمالا التهاب به علت بیماران بافت نرم یا FMF یا روماتیسم مفصلی بوده. سارکوِیدوز مایع اطراف ریه ایجاد نمی کنه. در ایران باید مسِله سل را همیشه ذر نظر هم داشت
نقل قول کردن
-1 #44 عظيمي 1395-05-14 00:24
[quote name="بهروز نوروزی"]


اقاي نوروزي من ب اين روش درمان نياز مبرم دارم ميخواستم بگيد شما ساركوئيدوز چي داشتيد و نام دكترتون رو و كدام شهر هستيد رو بگيد
نقل قول کردن

نوشتن دیدگاه


تصویر امنیتی
تصویر امنیتی جدید